Ένα πρόγραμμα που καταρρέει είναι ενοχλητικό. Ένα πρόγραμμα που δείχνει μήνυμα σφάλματος είναι δυσάρεστο. Ένα πρόγραμμα που σιωπά και δεν βρίσκει τίποτε είναι επικίνδυνο – επειδή κανείς δεν αντιλαμβάνεται ότι κάτι έχει χαλάσει.
Σε μια αναγνώριση καλούντος αυτό παρουσιάζεται έτσι: το τηλέφωνο χτυπά, το πλακίδιο ρωτά το CRM, το CRM απαντά με κενή λίστα, το πλακίδιο δείχνει «Άγνωστος». Όλα λειτουργούν. Όλα είναι πράσινα. Και όμως τίποτε δεν είναι σωστό.
Τρεις δρόμοι με τους οποίους μια σύνδεση γίνεται σιωπηλά λανθασμένη
Πρώτον: αναζητήθηκε σε λάθος σημείο
Ένα πρόγραμμα για δικηγορικά γραφεία προσφέρει αναζήτηση πλήρους κειμένου στις επαφές. Στη βοήθειά του γράφεται ότι είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν τηλεφωνεί ένας εντολέας και έχει κανείς μόνο τον αριθμό τηλεφώνου. Στην περιγραφή της διεπαφής όμως γράφεται μόνο ότι ο όρος αναζήτησης «εφαρμόζεται σε διάφορα πεδία της επαφής».
Ποια είναι αυτά, δεν γράφεται πουθενά. Αν οι αριθμοί τηλεφώνου δεν ήταν ανάμεσά τους, δεν θα ερχόταν κανένα μήνυμα σφάλματος. Θα ερχόταν μια κενή λίστα – σε κάθε κλήση, για εβδομάδες, χωρίς να υποψιαστεί κανείς την αναζήτηση.
Γι’ αυτό ρωτάμε εκεί αντί να δοκιμάσουμε. Μια δοκιμή δεν θα μπορούσε να ξεχωρίσει το «αναζητήθηκε λάθος» από το «δεν υπάρχει».
Δεύτερον: το πεδίο αναζήτησης αγνοήθηκε
Η πιο δυσάρεστη περίπτωση – και αυτή ακριβώς γέννησε σ’ εμάς μια ασφάλεια.
Ένα σκανδιναβικό CRM δέχεται τις αναζητήσεις του μέσω μιας γενικής κλήσης στην οποία παίζει ρόλο το όνομα του πεδίου αναζήτησης. Αν αυτό το όνομα ήταν λάθος, δύο απαντήσεις θα ήταν νοητές: ένα μήνυμα σφάλματος – ή μια απλή παράκαμψη του άγνωστου πεδίου.
Στη δεύτερη περίπτωση θα επέστρεφε ολόκληρο το αρχείο, με κατάσταση 200. Το πλακίδιο θα είχε τότε δείξει ως καλούντα την πρώτη τυχούσα εγγραφή.
Από τότε υπάρχει ο φύλακας: μετά την απάντηση ελέγχεται αν ο αριθμός του ευρήματος συμφωνεί πραγματικά με τον ζητούμενο. Ό,τι δεν ταιριάζει πέφτει έξω, και στην καταγραφή γράφεται ότι έπεσε έξω. Το σφάλμα αναγγέλλεται έτσι μόνο του, αντί να χαιρετά σιωπηλά τον λάθος άνθρωπο.
Τρίτον: το σφάλμα βρίσκεται στο σώμα
Ένα γερμανικό πρόγραμμα για μεσίτες απαντά σε λανθασμένη είσοδο με κανονικό σφάλμα HTTP. Ένα σφάλμα στην επεξεργασία – για παράδειγμα ένα δικαίωμα που λείπει στη μονάδα διευθύνσεων – το αναγγέλλει όμως στο σώμα της απάντησης, με κατάσταση 200.
Χωρίς προφύλαξη, ένα δικαίωμα που λείπει θα έμοιαζε λοιπόν ακριβώς με «ο αριθμός δεν υπάρχει εκεί»: κενή λίστα, καμία αναγγελία.
Η πύλη ελέγχει πλέον αυτόν τον κωδικό ρητά. Κατά την εγκατάσταση η διαφορά μεταξύ «καμία εξουσιοδότηση» και «δεν βρέθηκε τίποτε» είναι η μισή αναζήτηση της αιτίας – και χωρίς αυτήν η υποψία πέφτει στο CRM του πελάτη, όπου δεν έχει θέση.
Γιατί προτιμούμε να ρωτάμε παρά να μαντεύουμε
Σε κάθε αίτημα προς έναν οίκο λογισμικού υπάρχει γι’ αυτό μια παράγραφος που εξηγεί γιατί γράφουμε αντί απλώς να ξεκινήσουμε:
Αυτό δεν είναι δυσπιστία απέναντι στον κατασκευαστή. Είναι η διαπίστωση ότι μια σύνδεση που σιωπηλά δεν βρίσκει τίποτε είναι χειρότερη από καμία σύνδεση – την απουσία τουλάχιστον τη γνωρίζει ο καθένας.
Από τι το αντιλαμβάνεται κανείς στη δική του επιχείρηση
Όποιος χρησιμοποιεί αναγνώριση καλούντων και υποψιάζεται ότι αναγνωρίζει πολύ λίγα, ας ελέγξει καλύτερα με αυτή τη σειρά:
- Διατρέχονται όλα τα πεδία τηλεφώνου ή μόνο το πρώτο;
- Συγκρίνεται χαρακτήρας προς χαρακτήρα ή στα ψηφία;
- Σε ένα σκόπιμα λανθασμένο αίτημα έρχεται σφάλμα ή κενή λίστα;
- Υπάρχει κάτι στην καταγραφή όταν δεν βρέθηκε τίποτε – ή απολύτως τίποτε;
Η τελευταία ερώτηση είναι η σημαντικότερη. Ένα σύστημα που δεν σημειώνει την ίδια του την αποτυχία δεν μπορεί να ελεγχθεί.
Συχνές ερωτήσεις
Γιατί δεν δοκιμάζετε απλώς μια διεπαφή;
Επειδή εδώ μια αποτυχημένη δοκιμή δεν ξεχωρίζει ως σφάλμα. Μια αναζήτηση που δεν διατρέχει αριθμούς τηλεφώνου δεν απαντά με σφάλμα – απαντά με κενή λίστα. Μοιάζει με «ο καλών δεν υπάρχει εκεί».
Τι είναι ένας φύλακας;
Ένας έλεγχος μετά την απάντηση: ένα εύρημα εμφανίζεται μόνο όταν ο αριθμός του συμφωνεί πραγματικά με τον ζητούμενο. Αν ένα ξένο σύστημα παρακάμψει το πεδίο αναζήτησής μας και δώσει ολόκληρο το αρχείο, πέφτει έξω καθετί που δεν ταιριάζει – και στην καταγραφή γράφεται ότι αυτό συνέβη.
Δεν σημαίνει το HTTP 200 ότι όλα είναι εντάξει;
Όχι. Ορισμένες διεπαφές απαντούν πάντα με 200 και τοποθετούν το αποτέλεσμα στο σώμα της απάντησης. Ένα δικαίωμα που λείπει μοιάζει τότε ακριβώς με «δεν βρέθηκε τίποτε» – μέχρι να κοιτάξει κανείς ρητά στο σώμα.
Τι σημαίνει αυτό για την εγκατάσταση;
Ότι η διαφορά μεταξύ «καμία εξουσιοδότηση» και «δεν βρέθηκε τίποτε» είναι η μισή αναζήτηση της αιτίας. Χωρίς αυτή τη διάκριση κάποιος ψάχνει μισή μέρα – και η υποψία πέφτει στο CRM του πελάτη.