Piątkowy wieczór, chwilę po siódmej. Dzwoni telefon, a w biurze nie ma już nikogo. Asystent głosowy odbiera – uprzejmy, cierpliwy, o każdej porze.
I jeszcze do niedawna zupełnie niezorientowany.
Dwa zdania, które zmieniają wszystko
Stare brzmiało: „Dzień dobry, w czym mogę pomóc?” Uprzejmie – ale teraz dzwoniący musi wyjaśnić, kim jest, skąd dzwoni i po co. Trzeci raz w tym miesiącu.
Nowe brzmi: „Dzień dobry, pani Berger.”
Pomiędzy nimi leży jedno jedyne pytanie, które asystent zadaje w chwili, gdy telefon dzwoni: *kto dzwoni?* Nie zadaje go nam, lecz systemom firmy – CRM, ERP, książce adresowej. Odpowiedź była tam od dawna. Po prostu nigdy nie dotarła do telefonu.
- Telefon dzwoni asystent odbiera
- Asystent pyta o numer
- Caller ID ujednolica go
- Państwa CRM lub ERP wyszukuje Dane Państwa klientów zostają tutaj
- Rozmowa zaczyna się od nazwiska
- Przekazanie do Webex kafelek pokazuje tę samą osobę
- Telefon dzwoniNikogo w biurze – odbiera asystent
- PytaNumer trafia do CRM i ERP, odpowiedź w milisekundach
- „Dzień dobry, pani Berger”Nazwisko pada już w pierwszym zdaniu
- Przed odłożeniem słuchawkiNotatka przy kontakcie – niewidoczna dla dzwoniącego
Druga połowa: rozmowa zostaje
To, że ktoś zostaje powitany po nazwisku, jest miłe. Większa zmiana przychodzi potem.
Dotąd bowiem każda taka rozmowa kończyła się niczym. Asystent wyjaśniał sprawę, obiecywał oddzwonienie – i odkładał słuchawkę. W poniedziałek rano nikt o tym nie wiedział. Nawet o tym, że ktokolwiek dzwonił.
Teraz przy kontakcie stoi notatka. Z datą, godziną, sprawą i tym, co zostało obiecane. Nie u nas – w systemie samej firmy, tam, gdzie i tak się zagląda.
| Poniedziałek rano | Dotąd | Teraz |
|---|---|---|
| Że ktoś dzwonił | nieznane | stoi przy kontakcie |
| Czego dotyczyła rozmowa | nieznane | jedno zdanie, z godziną |
| Co zostało obiecane | nieznane | zapisane co do słowa |
| Oddzwonienie zaczyna się od | „O co to znowu chodziło?” | „Mam tu Państwa wiadomość” |
Co przy tym wyraźnie się nie dzieje
Asystent, który podsłuchuje i zbiera wszystko, byłby prostszy do zbudowania. Tyle że nie byłby tym, którego chcemy. Trzy granice są wbudowane na stałe:
- Treść u nas nie zostaje. Notatka przechodzi przez portal na wylot. To, co zostaje u nas, to jeden wiersz: kiedy, u którego klienta, czy coś zapisano
- Żadnej notatki bez rozpoznanego dzwoniącego. Bez kontaktu nie ma do czego jej przypiąć – wtedy w ogóle nie powstaje, zamiast trafić w niewłaściwe miejsce
- Żadnego zapisu zwrotnego bez zgody. Potrzebny jest system, który to potrafi, zaznaczone pole i zapisany dostęp. Gdy brakuje jednego z nich, nie zapisuje się nic
Co musi zrobić firma
Utworzyć klucz w portalu i skonfigurować jedno narzędzie w asystencie. Nie dwa – jedno, które potrafi oba zadania. Kto robił to już wcześniej, upora się w dziesięć minut.
Nie potrzeba umowy z operatorem telefonicznym, statusu partnera ani projektu. Dostęp należy do portalu.
I gdzie dziś jeszcze nie wystarcza
Uczciwość należy do tego samego tekstu co zachwyt: droga tam jest szeroka, droga powrotna jeszcze nie. Na pytanie „kto dzwoni?” odpowiada 71 systemów. Przyjąć notatkę potrafi dziś tylko niewielka ich część.
Nie zależy to wyłącznie od nas: nie każdy system zna w ogóle pojęcie notatki przy kontakcie. System zgłoszeń zna komentarze przy zgłoszeniu, program magazynowy czasem nic podobnego. Budujemy drogę powrotną system po systemie – i mówimy z góry, czy Państwa system się w niej mieści.
Dlaczego to więcej niż funkcja
Telefon to moment, w którym człowiek z własnej woli zwraca się do firmy. Jeśli ten moment przepada – bo nikogo nie było, bo nikt nic nie zapisał, bo w poniedziałek nikt już o tym nie wie – to nie był problem techniczny. To firma kazała czekać komuś, kto właśnie chciał do niej zadzwonić.
Właśnie przeciwko temu jest to zbudowane.
Częste pytania
Skąd asystent wie, kto dzwoni?
W trakcie rozmowy pyta systemy, które firma i tak prowadzi: CRM, ERP, książkę adresową. Wracają nazwisko, firma i numer klienta. Nic więcej – i tylko wtedy, gdy numer jest tam rzeczywiście zapisany.
Co dzieje się po odłożeniu słuchawki?
Przy kontakcie pojawia się notatka: kiedy dzwoniono, czego dotyczyła rozmowa i co zostało obiecane. Kto oddzwoni następnego dnia, przeczyta to w pięć sekund – zamiast pytać o wszystko od nowa.
Czy czytają Państwo, o czym się rozmawia?
Nie. Notatka przechodzi przez nas do systemu firmy i u nas nie zostaje. U nas pozostaje jeden wiersz: kiedy, u którego klienta, czy coś zapisano. Ani słowa o tym, czego dotyczyła rozmowa.
A jeśli dzwoniący jest nieznany?
Wtedy nic nie zostaje zapisane. Nie ma miejsca, w którym notatka mogłaby stanąć – a notatka przy niewłaściwym rekordzie jest gorsza niż żadna: nikt jej nie zauważy.
Czy dzwoniący to zauważa?
Nie, i tak ma być. Żadnej zapowiedzi, żadnej pauzy, żadnego zmienionego pożegnania. Asystent, który oznajmia, że właśnie coś notuje, zamienia pożegnanie w komunikat urzędowy.
Czy działa to z każdym systemem?
Przy rozpoznawaniu: z 71, i jest ich coraz więcej. Przy zapisie zwrotnym krąg jest dziś wyraźnie węższy – nie każdy system przyjmuje notatkę przy kontakcie. Mówimy z góry, czy Państwa system się w nim mieści, zamiast tłumaczyć to później.