Een programma dat vastloopt is vervelend. Een programma dat een foutmelding toont is onaangenaam. Een programma dat zwijgt en niets vindt, is gevaarlijk - omdat niemand merkt dat er iets stuk is.
Bij een bellerherkenning ziet dat er zo uit: de telefoon gaat, de tegel bevraagt het CRM, het CRM antwoordt met een lege lijst, de tegel toont "Onbekend". Alles werkt. Alles staat op groen. En toch klopt er niets.
Drie wegen waarlangs een koppeling stilletjes verkeerd wordt
Ten eerste: op de verkeerde plek gezocht
Een programma voor advocatenkantoren biedt een zoekopdracht over de volledige tekst van de contacten. In de handleiding staat dat die vooral nuttig is wanneer een client belt en men alleen het telefoonnummer heeft. In de beschrijving van de koppeling staat echter alleen dat de zoekterm "op verschillende velden van het contact wordt toegepast".
Welke dat zijn, staat nergens. Zaten telefoonnummers er niet bij, dan zou er geen foutmelding komen. Er zou een lege lijst komen - bij elk gesprek, wekenlang, zonder dat iemand de zoekopdracht verdenkt.
Daarom vragen wij het daar in plaats van het uit te proberen. Een poging zou "verkeerd gezocht" niet kunnen onderscheiden van "niet aanwezig".
Ten tweede: het zoekveld werd genegeerd
Het onaangenaamste geval - en juist dat heeft bij ons een beveiliging doen ontstaan.
Een Scandinavisch CRM neemt zijn zoekopdrachten aan via een algemene aanroep waarin de naam van het zoekveld een rol speelt. Zou die naam verkeerd zijn, dan waren twee antwoorden denkbaar: een foutmelding - of een eenvoudig voorbijgaan aan het onbekende veld.
In het tweede geval zou het hele bestand terugkomen, met status 200. De tegel had dan de eerste de beste vermelding als beller getoond.
Sindsdien is er de bewaker: na het antwoord wordt gecontroleerd of het nummer van de treffer werkelijk overeenkomt met het gezochte. Wat niet past valt weg, en in het logboek staat dat het weggevallen is. De fout meldt zich zo zelf, in plaats van in stilte de verkeerde te begroeten.
Ten derde: de fout staat in het lichaam
Een Duits programma voor makelaars antwoordt op een verkeerde aanmelding met een gewone HTTP-fout. Een fout bij de verwerking - bijvoorbeeld een ontbrekend recht op de adressenmodule - meldt het echter in het antwoordlichaam, met status 200.
Zonder voorzorg zou een ontbrekend recht er daarom precies zo uitzien als "het nummer staat er niet": lege lijst, geen melding.
Het portaal controleert die code nu uitdrukkelijk. Bij de inrichting is het verschil tussen "geen bevoegdheid" en "niets gevonden" het halve onderzoek - en zonder dat verschil valt de verdenking op het CRM van de klant, waar zij niet thuishoort.
Waarom wij liever vragen dan raden
In elke aanvraag aan een softwarehuis staat daarom een alinea die uitlegt waarom wij schrijven in plaats van gewoon te beginnen:
Dat is geen wantrouwen tegenover de fabrikant. Het is het inzicht dat een koppeling die in stilte niets vindt, erger is dan geen koppeling - het ontbreken kent tenminste iedereen.
Waaraan men het in het eigen bedrijf merkt
Wie een bellerherkenning gebruikt en vermoedt dat zij te weinig herkent, controleert het beste in deze volgorde:
- Worden alle telefoonvelden doorlopen of alleen het eerste?
- Wordt teken voor teken vergeleken of op de cijfers?
- Komt er bij een opzettelijk verkeerde aanvraag een fout of een lege lijst?
- Staat er iets in het logboek wanneer niets gevonden werd - of helemaal niets?
De laatste vraag is de belangrijkste. Een systeem dat zijn eigen mislukking niet noteert, valt niet te controleren.
Veelgestelde vragen
Waarom proberen jullie een koppeling niet gewoon uit?
Omdat een mislukte poging hier niet opvalt als fout. Een zoekopdracht die geen telefoonnummers doorleest, antwoordt niet met een fout - zij antwoordt met een lege lijst. Dat lijkt op "de beller staat er niet".
Wat is een bewaker?
Een controle na het antwoord: een treffer wordt pas getoond als het nummer ervan werkelijk overeenkomt met het gezochte. Gaat een vreemd systeem om ons zoekveld heen en levert het het hele bestand, dan valt alles weg wat niet past - en in het logboek staat dat dit gebeurd is.
Betekent HTTP 200 niet dat alles in orde is?
Nee. Sommige koppelingen antwoorden altijd met 200 en zetten de uitkomst in het antwoordlichaam. Een ontbrekend recht ziet er dan precies zo uit als "niets gevonden" - totdat men uitdrukkelijk in het lichaam kijkt.
Wat betekent dat voor de inrichting?
Dat het verschil tussen "geen bevoegdheid" en "niets gevonden" het halve onderzoek is. Zonder dat onderscheid zoekt iemand een halve dag - en de verdenking valt op het CRM van de klant.