Τρεις γραφές, ένας αριθμός:
- 05251/2020505
- +49 5251 2020505
- +49 (0)5251 2020505
Ένας άνθρωπος βλέπει αμέσως ότι πρόκειται τρεις φορές για την ίδια γραμμή. Μια σύγκριση χαρακτήρων βλέπει τρεις διαφορετικές τιμές. Και ακριβώς εδώ αποτυγχάνουν οι περισσότερες αναγνωρίσεις καλούντος – όχι στη διεπαφή, όχι στο τηλεφωνικό κέντρο, αλλά σε μία γραμμή λογικής σύγκρισης.
Τι πρέπει να πετάξει η σύγκριση
Ανάμεσα στον αριθμό που αναγγέλλει το τηλεφωνικό δίκτυο και στον αριθμό στην καρτέλα του πελάτη υπάρχουν πέντε είδη διαφοράς:
- Ο κωδικός χώρας – άλλοτε +49, άλλοτε 0049, άλλοτε καθόλου.
- Το αρχικό μηδέν του κωδικού πόλης, που διεθνώς παραλείπεται.
- Διαχωριστικά: κάθετος, παύλα, τελεία, κενό.
- Παρενθέσεις γύρω από το μηδέν – οι χειρότερες, επειδή είναι και τα δύο μαζί.
- Ο εσωτερικός αριθμός, άλλοτε κολλημένος, άλλοτε χωρισμένος με παύλα.
Όποιος τα πετάξει όλα αυτά και συγκρίνει τα τελευταία εννέα ψηφία πετυχαίνει το ίδιο πρόσωπο – χωρίς να χρειαστεί κανείς να τακτοποιήσει προηγουμένως μια βάση δεδομένων.
Γιατί εννέα και όχι οκτώ
Τα οκτώ θα ήταν βολικότερα. Τα οκτώ θα έβρισκαν περισσότερα. Τα οκτώ είναι λάθος.
Στο +49 5251 2020505 τα τελευταία οκτώ ψηφία είναι `12020505`. Η τομή πέφτει στη μέση του κωδικού πόλης. Βρίσκεται τότε καθένας που τυχαίνει να φέρει την ίδια ακολουθία ψηφίων στο τέλος – κάπου στη Γερμανία, σε άλλη πόλη, χωρίς καμία σχέση με τον καλούντα.
Και αυτό το ξένο όνομα εμφανίζεται τότε στην οθόνη όταν χτυπά το τηλέφωνο. Ένας λάθος καλών είναι χειρότερος από κανέναν – κανείς δεν ελέγχει ξανά μια πληροφορία που το σύστημα δείχνει με βεβαιότητα.
Πόσο διαφορετικά το χειρίζονται οι κατασκευαστές
Κατά τον έλεγχο πάνω από σαράντα συστημάτων φαίνεται ένα μεγάλο άνοιγμα – από το υποδειγματικό ως το άχρηστο.
Η αυστηρότερη περίπτωση
Ένα ισπανικό λογιστικό πρόγραμμα γράφει για το τηλεφωνικό του φίλτρο κατά λέξη ότι η τιμή πρέπει να «συμφωνεί χαρακτήρα προς χαρακτήρα, συμπεριλαμβανομένων ειδικών χαρακτήρων όπως "+", "#" και "-"».
Αυτό είναι σαφές – και σκληρό. Ένας αριθμός που τηρείται εκεί ως «+34 871 590159» δεν βρίσκεται από το «+34871590159». Το κενό μετρά.
Για τέτοια συστήματα η πύλη στέλνει πολλές γραφές τη μία μετά την άλλη. Σε ένα σύστημα με αναζήτηση υποσυμβολοσειράς αυτές οι παραλλαγές θα ήταν δικλίδα ασφαλείας· εδώ είναι η ίδια η λειτουργία.
Η υποδειγματική περίπτωση
Δύο συστήματα έλυσαν το πρόβλημα για εμάς προτού καν ρωτήσουμε.
Ένα γερμανικό πρόγραμμα για μεσίτες τηρεί ένα πεδίο με κανονικοποιημένους αριθμούς και γράφει ότι με αυτό μπορεί κανείς να αναζητήσει έναν κανονικοποιημένο αριθμό «ολόκληρο ή εν μέρει». Κανονικοποιημένος σημαίνει: το σύστημα τακτοποιεί μόνο του τις γραφές πριν από τη σύγκριση. Εν μέρει σημαίνει: αρκεί ένα κομμάτι.
Ένα γαλλικό CRM περιγράφει το τηλεφωνικό του φίλτρο ως αναζήτηση μιας περιεχόμενης ακολουθίας χαρακτήρων – σε σταθερό και κινητό ταυτόχρονα, σε μία και μόνη παράμετρο.
Και στα δύο ο κατάλογος παραλλαγών μας θα ήταν θεωρητικά περιττός. Τον στέλνουμε παρ’ όλα αυτά: ο μηχανισμός δεν αποφασίζει ανά σύστημα τι θα παραλείψει.
Τι γράφουμε γι’ αυτό στους κατασκευαστές
Σε κάθε αίτημα προς έναν οίκο λογισμικού υπάρχει η ίδια παράγραφος:
Είναι η φθηνότερη βελτίωση που μπορεί να κάνει ένας κατασκευαστής – και η μόνη που ωφελεί ταυτόχρονα όλους τους πελάτες του.
Συχνές ερωτήσεις
Γιατί το CRM μου δεν βρίσκει τον καλούντα;
Τις περισσότερες φορές επειδή συγκρίνεται αυτό που είναι γραμμένο αντί γι’ αυτό που εννοείται. Ο καλών παρουσιάζεται ως «+49 5251 2020505», στο CRM βρίσκεται «05251/2020505». Για μια σύγκριση χαρακτήρων αυτές είναι δύο διαφορετικές τιμές.
Πώς θα έπρεπε να γίνεται σωστά η σύγκριση;
Να περιοριστούν και οι δύο πλευρές σε σκέτα ψηφία και να συγκρίνονται τα τελευταία εννέα. Έτσι πέφτουν ο κωδικός χώρας, το αρχικό μηδέν, οι παρενθέσεις, οι κάθετοι και τα κενά – και ο ίδιος αριθμός παραμένει ο ίδιος αριθμός.
Γιατί εννέα και όχι οκτώ;
Επειδή τα οκτώ ψηφία σε έναν γερμανικό αριθμό κόβουν στη μέση του κωδικού πόλης. Βρίσκεται τότε όποιος τυχαίνει να έχει την ίδια ακολουθία ψηφίων στο τέλος – και το λάθος όνομα εμφανίζεται στην οθόνη όταν χτυπά το τηλέφωνο.
Πρέπει πρώτα να τακτοποιήσω τους αριθμούς μου;
Όχι. Ακριβώς αυτό είναι το νόημα: η σύγκριση πρέπει να αντέχει τις γραφές, όχι το αρχείο να τις αποβάλλει. Όποιος πρέπει πρώτα να κανονικοποιήσει τη βάση δεδομένων του, μετέθεσε το πρόβλημα σε λάθος σημείο.